hatalska.com

Dziewczynka w czerwonych kaloszach

Natalia Hatalska — Tue, 18 Nov 2008 22:20:00 +0000

No więc chyba przyszła zima. W Trójmieście pada dziś śnieg. A w Wawie było podobno -6 stopni. Czy w taką pogodę, jadąc samochodem, zwalniacie? Zwłaszcza w pobliżu szkół? Tak? Nie? Niezależnie od odpowiedzi polecam - dość przerażającą, niestety - kampanię przeprowadzoną w Nowej Zelandii. Aby zmusić kierowców do myślenia (a w następstwie do zmniejszenia prędkości) agencja Colenso BBDO umieściła makietę dziewczynki w charakterystycznych czerwonych kaloszach. Przez dwa tygodnie dziewczynkę można było “spotkać” na słupach, ścianach, płotach, w parkach, na ulicach, na placach zabaw, w pobliżu szkół i centrów handlowych. W trzecim tygodniu - do makiety dziewczynki została przyklejona żółta kartka z hasłem: Dzieci, które zabijesz, nigdy cię nie opuszczą.

Jak dla mnie - spooky. Ale cel, podejrzewam, został osiągnięty.

Agencja: Colenso BBDO

Via: CreativityBlab

Zamówienie z Amazona - cz. 2

Natalia Hatalska — Sun, 16 Nov 2008 15:55:27 +0000

W zeszłym tygodniu przyszła druga paczka z książkami z Amazona. Ale jakoś nie mogłam się zebrać, żeby zrobić ich krótkie recenzje. Teraz kupiłam sobie jeszcze jedną książkę w Londynie (szczerze mówiąc, to kupiłam dwie, ale ta druga to Freud i “The Interpretation of Dreams” i ma raczej niewiele związku z komunikacją marketingową, choć… kto wie… Freuda można przecież “przypiąć” wszędzie :)) i poczułam się w obowiązku “popełnienia wpisu”. Ogólnie w tej “paczce” nie znalazły się żadne nowości - to książki, które istnieją już na rynku jakiś czas. Trzy bardzo fajne, czwartą - nie ukrywam - jestem dość zawiedziona. Poniżej krótkie streszczenia.

Polecane i niepolecane…

Six Degrees: The Science Of A Connected Age
by Duncan Watts (2003)
Nie ukrywam, od pewnego czasu (a dokładnie od publikacji artykułu Influentials, Networks…) jestem na Duncana Wattsa dość “cięta” (po przeczytaniu tego artykułu jeszcze raz dokładnie przeczytałam Personal Influence Katza i Lazarsfelda - krótka recenzja w sekcji Czytam - i doszłam do wniosku, że Watts przeinaczył większość tego, co napisali Katz i Lazarsfeld). Zbieram się więc, żeby do Wattsa napisać, ale chciałam też najpierw przeczytać jego książkę. Muszę oczywiście powiedzieć, że Watts to jeden z czołowych badaczy tzw. “network theory”, a Six degrees to jedna z ważniejszych książek na temat sieci społecznych. Bardzo up-to-date zresztą: Watts przywołuje w niej fenomen Harry’ego Pottera, mocno odwołuje się do Internetu, przypomina (od strony rozprzestrzeniania się informacji) 9/11. Bardzo ciekawy wydaje się rozdział 2. “The Origins of a new Science” oraz 6. “Epidemics and Failures” - gdzie Watts tłumaczy teorię sieci społecznych za pomocą innych nauk (matematyki, fizyki, socjologii, wirusologii).

Brand Stretch: Why 1 in 2 Extensions Fail and How to Beat The Odds
by David Taylor (2004)
Tę książkę zamówiłam, bo wspominał o niej w swoim artykule Mark Ritson (niesamowity człowiek, miałam przyjemność chodzić na jego zajęcia z Brand Management w LBS). Książka, choć z 2004, bardzo na czasie - chociażby w branży internetowej obserwujemy obecnie trend tworzenia nowych marek (vide: Agora i kilkadziesiąt nowych serwisów, każdy z inną nazwą vs Google, który stosuje raczej strategię marki parasolowej). Książka Taylora ma mocno praktyczny aspekt (wskazuje zresztą na to drugi podtytuł: “a brandgym workout”) i bazuje na przykładach wielu znanych nam marek: Dove, Starbucks czy easyGroup.

The Paradox of Choice: Why More is Less
by Barry Schwartz (2004)
Kolejna książka z kategorii “consumer behaviour”. Tym razem o wyborze i podejmowaniu decyzji. Podzielona na 4 części: When we choose, How we choose, Why we suffer, What we can do. Oprócz zasadniczej treści w książce znajduje się również wywiad, który Schwartz przeprowadza z samym sobą (odpowiada tam na najczęściej zadawane mu pytania dotyczące podejmowania decyzji) oraz sekcja Further Reading - gdzie Schwartz poleca ciekawe, związane z tematem, książki innych autorów.

Twenty Ads That Shook the World: The Century’s Most Groundbreaking Advertising and How It Changed Us All
by James B. Twitchell (2000)
Ech. Szczerze mówiąc liczyłam na coś zupełnie innego. W recenzji na Amazonie napisane było “This book is on fire with ideas.” Zamawiam, dostaję i potem widzę coś takiego jak poniżej. No cóż - nawet nie przypuszczałam, że TAKA reklama może wstrząsnąć światem. Oprócz tego w książce opisane są reklamy, a) które wszyscy doskonale znamy: Marlboro Man, VW - Think Small, Absolut i b) takie, których nie znamy, bo… nikim nie wstrząsnęły. No może poza autorem tej książki.

Zdjęcie tej reklamy zostało umieszczone w książce Twitchella pod nr 19 (The Rise and Fall and Rise of the Infomercial)…

Faxvertising

Natalia Hatalska — Sat, 15 Nov 2008 20:13:13 +0000

Nie jestem do końca przekonana, że reklama podpasek na faksie to dobry pomysł. Ja rozumiem, że chodziło o zakomunikowanie tzw. cechy “supercienkości”, ale w biurze? Na faksie? Którego rzadko się używa? I z którego korzystają również mężczyźni? Gdzie więc to precyzyjne targetowanie, o którym tak często się mówi (BTW: wczoraj właśnie została ogłoszona shortlista do pierwszej edycji WOM Marketing Awards - jedna z 4 kategorii to “Best Identification of Influencers and Targeting”). Oczywiście kreatywność jest ważna. Ale grupa celowa - ważniejsza. Co z tego, że mój komunikat będzie super-ekstra-innowacyjny, skoro nie trafi do tego, kto jest nim potencjalnie zainteresowany?

Stayfree Slim

Agencja: Sancho BBDO, Bogotá, Kolumbia

PS Czy ja na tych zdjęciach widzę tylko męskie dłonie? Czy mnie wzrok myli i muszę sobie sprawić mocniejsze okulary?

Inspiracja w Londynie

Natalia Hatalska — Thu, 13 Nov 2008 22:20:59 +0000

Tytułem wyjaśnienia (napisałam wcześniej, że kolejny wpis pojawi się w środę…) muszę powiedzieć, że wczoraj - po raz pierwszy w życiu - nie zdążyłam na samolot. W dodatku - powrotny do Polski. Ale nie mogę powiedzieć, żebym żałowała - dzięki temu miałam w Londynie jeden dzień dłużej. Nie tylko na zwiedzanie. Również na polowanie na “reklamy” :). Daję “reklamy” w cudzysłowie, bo w Londynie takich tradycyjnych komunikatów jest raczej mało. Ten, kto był w L, wie, że nie ma tam w zasadzie tradycyjnego outdooru - billboardów, frontlightów, backlightów, siatek… (nie liczę Piccadilly Circus oczywiście). Outdoor opiera się tu przede wszystkim na ramkach w metrze, citylightach i autobusach. Jeśli więc chodzi o komunikację, to L jest ciekawy z innego powodu. Stanowi po prostu fantastyczną inspirację. Działania komunikacyjne podejmują nie tylko firmy komercyjne, ale także “zwykli” przechodnie, kościół, uliczni artyści. Poniżej to, co udało mi się “upolować” w każdej z tych kategorii.

W Londynie - mimo deszczu - jest już Boże Narodzenie
Nie robiłam zdjęć wystaw sklepowych, ale uwiecznienia gigantycznego bałwana w jednej z bocznych uliczek od Regent’s Street nie mogłam sobie odmówić :).

Wyjaśnienie: Zdjęcie nie jest ruszone. Tak lało. I wiało.

W metrze - reklama Gdańska
Miła niespodzianka. Ale moją uwagę zwróciło przede wszystkim zdanie “It’s Poland… but not as you know it.” (czyżby doświadczenia Brytyjczyków z Polakami mieszkającymi w L nie były najlepsze?)

Trzeba przyznać, że graficznie i tekstowo nie jest źle. Tylko to nasze logo trochę razi.

Projekcja na frontowej ścianie St Paul’s Cathedral
Nowoczesne i robiące wrażenie (zwróćcie uwagę na księżyc). Nie piszę, że to reklama Boga, ale być może odpowiedź na akcję BHA (również w Londynie) “There’s probably no God”?

Zdjęcie…

…i film:

PS Napisy, które się wyświetlały (kiepsko widać, niestety) - związane były z wiarą w Boga i z “duchowym podejściem do życia”.

Street art by xylo
Żałuję, że nie udało mi się znaleźć ani jednego graffiti banksy’ego (być może chodziłam nie po tych dzielnicach, co trzeba :)), ale trafiłam za to na xylo. Kategoria “absurd graffiti” na Millennium Bridge.

Dla zainteresowanych: więcej o Panamanian golden frog na Wikipedii.

Publicity stunt wg turystów
W ekwipunku do snorkelingu (maska, fajka, płetwy) oraz w strojach kąpielowych założonych na dżinsy :), robili sobie zdjęcia z Horse Guards na Whitehall. I z pewnością wzbudzali większe zainteresowanie niż sami żołnierze.

Zwróćcie uwagę: pani druga z lewej ma strój kąpielowy.

Tablica na ogrodzeniu
Nie wiem, jak nazwać ten nośnik - w każdym razie z pewnością był on ruchomy (zrobiłam zdjęcie, idąc w jedną stronę, kiedy wracałam - pierwszej tablicy reklamowej już nie było :)). Być może został zabrany ze względu na fantastyczne copy. Reklama wystawy “Taking Liberties” w British Library.

Copy: Jeśli miliony z nas są przeciwni dowodom osobistym, to dlaczego wrzucamy dane osobiste na Facebooka?

Copy: Ludzie umierali za prawo do głosowania. Dlaczego zatem więcej ludzi głosuje podczas programu X-Factor niż podczas wyborów powszechnych?

Elektroniczny billboard w metrze
O elektronicznych ramkach umieszczonych wzdłuż ruchomych schodów w londyńskim metrze pisałam w poprzednim wpisie o komunikacji w Londynie. Tym razem elektroniczne billboardy pojawiły się na ścianach na peronie. Niestety, według mnie potencjał nośnika zupełnie niewykorzystany (nie trafiłam na żadną fajną animację). Co ciekawe, animacja znikała w momencie, gdy wjeżdżał pociąg (nie wiem jednak, czy było to zamierzone, czy przypadek).

Kierunek: Londyn

Natalia Hatalska — Fri, 07 Nov 2008 14:53:39 +0000

Niby na urlop, ale wyposażona w aparat fotograficzny mam również zamiar polować na dobre reklamy :). Kolejny wpis w środę 12/11. Dobrego długiego weekendu. Pzdr, Natalia

Najlepsza kampania zintegrowana w tym roku

Natalia Hatalska — Thu, 06 Nov 2008 23:01:13 +0000

Tegoroczny zwycięzca w kategorii “integrated campaign”? Bez dwóch zdań Barack Obama i jego kampania wyborcza. Przy budżecie - bagatela - 240mln$ zostały wykorzystane właściwie wszystkie media i wszystkie nośniki. I tak: silny nacisk na Internet (profil na Facebooku, działania na Twitterze, kanał na YouTube, strona mybarackobama.com*), marketing wirusowy, advergaming (reklamy Baracka Obamy pojawiły się grach EA - m.in. Burnout Paradise, NASCAR, NBA, NHL), marketing partyzancki (chorągiewki w psich odchodach, vote with your gum - poniżej). Oprócz tego precyzyjne targetowanie (a w zasadzie mikrotargetowanie) ze szczególnym uwzględnieniem młodych ludzi, poparcie w zasadzie wszystkich celebrities z Hollywood i silna kampania w tradycyjnych mediach. Czy ktoś mi więc jeszcze powie, że liczył się program? ;)

Dla przypomnienia (bo chyba najwyższy czas zacząć brać przykład z kampanii marketingu politycznego :).

Advergaming: billboardy Baracka Obamy w grze Burnout Paradise

Marketing partyzancki: Vote with your gum

Więcej na GumElection

Marketing wirusowy: Wassup 2008

*Strona nie bez przyczyny nazywa się “MY_BarackObama”. Według badania przeprowadzonego przez OTX 30% respondentów zgadza się ze stwierdzeniem, że firma, której nazwa strony zaczyna się od “my” (mój), dba o konsumenta. To zresztą mocno widoczny trend w Internecie. W ciągu ostatnich 3 lat (2005-2008) liczba domen rozpoczynających się od “my” wzrosła trzykrotnie (z 217 000 do 712 000).

Effie 2008: miałam nosa

Natalia Hatalska — Tue, 04 Nov 2008 22:05:28 +0000

Samochwała w kącie stała i… A! Tak. To ja. Chwalę się. Bo miałam nosa :). 1 października, tuż po ogłoszeniu nominacji do tegorocznych Effie, zamieściłam na tym oto blogu swoją prywatną listę zwycięzców. Z 65 nominowanych wybrałam wtedy 9 pozycji. I co? Siedem z tych dziewięciu zdobyło wczoraj nagrodę (ej, no, słuchajcie - sprawdzalność na poziomie prawie 80%, co najmniej jak pogoda w TVN :)). Zainteresowanych odsyłam więc do zaktualizowanego wpisu z 01/10 - Nominacje Effie 2008 albo na oficjalną stronę Effie, skąd można pobrać pełną listę zwycięzców (łącznie było ich 37).

Wirus, który wirusem nie jest, a jednak… ma wyniki

Natalia Hatalska — Mon, 03 Nov 2008 22:50:51 +0000

Tak się przyglądam akcji, którą obecnie prowadzi MultiBank. Chodzi o wirus “zajebista lokata” (film poniżej). I chociaż film ten nie będzie mieć statusu samorozprzestrzeniającego-się-wirusa, to dzięki temu, że sama akcja została poprowadzona całkiem nieźle, może osiągnąć wyniki znacznie lepsze niż moglibyśmy się spodziewać. Ale od początku. Nie ma co ukrywać. Sam film jak na wirus jest słaby - słowo “zajebista” stosowane jest potocznie i w społeczeństwie nie wzbudza emocji (nawet jeśli zestawimy je z bankiem i z panią-businesswoman). Odwołanie do reklamy innego banku (Millennium - Super Hubert) jest zbyt mało kontrowersyjne (vide: Simplus i Heyah sprzed trzech lat) - z pewnością zauważy je konkurencja, ludzie związani z branżą, ale większość społeczeństwa już raczej nie. A jednak mimo tego braku “wirusowości” film MultiBanku został obejrzany na YouTube już ponad 12 tysięcy razy. Owszem, znając możliwości YouTube’a - mało. Ale jak na taki słaby film, to i tak bardzo dużo, a w rzeczywistości nawet więcej (+3000) od umieszczonej w tym samym czasie i na moje oko - bardziej wirusowej - reklamy mBanku. Dlaczego?

Moim zdaniem niebagatelne znaczenie w osiągnięciu takiego wyniku miał sposób dystrybucji filmu. MultiBank zastosował tu (klasyczny?) product seeding. I jak się okazuje - skutecznie. Gdyby połączyć właściwą dystrybucję z dobrym contentem, mógł być naprawdę sukces. A tak mamy wynik, który nie powala, ale w zestawieniu z jakością filmu - z pewnością zaskakuje.

Oczywiście, najlepiej jest, gdy wirus przesyła się “sam” (na tym zresztą polega idea wirusa :)). Ale nawet najlepszy wirus wymaga tego, by ktoś zainicjował proces “kuli śniegowej”. W przypadku MultiBanku tym kimś byli… pracownicy całej Grupy Bre Banku. To oni jako pierwsi otrzymali mail z linkiem do filmu. I choć rozwiązanie to wydaje się oczywiste, to w rzeczywistości wcale takie nie jest, bo pracownicy bardzo rzadko “wykorzystywani” są w działaniach marketingowych (szkoda, ich potencjał jest ogromny). O akcji zostali następnie poinformowani blogerzy (nie wiem, czy regularne media też, ale nie sądzę, bo nie znalazłam nigdzie poza blogami informacji o wirusie). I abstrahując już od jakości wirusa, sądzę, że film mógłby osiągnąć jeszcze lepsze wyniki, gdyby w ramach marketingu partyzanckiego został wysłany także do pracowników Millennium albo - co lepsze nawet - do bazy ich klientów (choć pewnie taką bazę trudno byłoby zdobyć…).

Tyle komentarza. Tymczasem czekam na rozwój akcji, bo MultiBank zapowiedział ciąg dalszy (o ile Millennium go nie uprzedzi).

Zaliczysz za pierwszym razem? Nie byłabym taka pewna.

Natalia Hatalska — Sun, 02 Nov 2008 19:49:46 +0000

Ja wiem, że hasło tego bloga brzmi “reklamy, które chcesz oglądać”. Tej reklamy z pewnością nie chcę. Ale musiałam ją tu zamieścić. Ku przestrodze. Bo takiego poziomu seksizmu nie widziałam dawno. I nie mogę tłumaczyć tego nawet faktem, że to reklama jakiejś małej trójmiejskiej firmy, która nie ma budżetu na agencję albo ma kiepskich grafików albo może jeszcze nie wie, jak robić reklamy. No właśnie nie. Prawko.pl - to ogólnopolska inicjatywa, zrzeszająca - jak twierdzą jej przedstawiciele - “sieć elitarnych szkół jazdy, świadczących usługi szkoleniowe na najwyższym poziomie, tak dydaktycznym jak i organizacyjnym”. Hm. Z tego wynika, że te elitarne szkoły jazdy są tylko dla mężczyzn (?)*. Bo jako kobieta nie mam ochoty zaliczać nikogo za pierwszym razem, a zwłaszcza innej kobiety…

Zaliczysz za pierwszym razem…

*Dałam ze znakiem zapytania, bo według mnie może i ta reklama zwróci uwagę mężczyzn, ale nie zbuduje wśród nich wizerunku elitarnej szkoły nauki jazdy. Co tu dużo mówić. Jest po prostu tania. Naprawdę, żenujący poziom.

System informacji miejskiej - nudny? Wcale nie.

Natalia Hatalska — Mon, 27 Oct 2008 22:23:03 +0000

Dziś wyjątkowo nie będzie o reklamie. Ale za to o przestrzeni miejskiej, która z reklamą mocno się przecież wiąże. Ten mały “skok w bok”, to dlatego, że przygotowuję się do wykładu na konferencji “Reklama w mieście - miasto w reklamie” (odbywa się pod koniec listopada w Warszawie) i tak sobie właśnie myślę, że jeśli chodzi o zwrócenie uwagi konsumenta, to reklama zewnętrzna ma w miastach sporą konkurencję. I to wcale nie w innej reklamie! Bynajmniej. Prawdziwy clutter na ulicach tworzy… cały system informacji miejskiej (SIM): strzałki, drogowskazy, piktogramy, tablice z nazwami ulic, budynków, sklepów… Przebić się z informacją przez ten gąszcz komunikatów to dopiero wyzwanie. Zwłaszcza, że SIM ma trudniej niż reklama. Trudniej, bo: po pierwsze ma do dyspozycji głównie małe formaty (to by dopiero było, gdyby znaki drogowe były wielkości siatek :)). Po drugie - jego nadrzędną funkcją jest informowanie, a zasadą: czytelność (hm… to trochę zabija kreatywność). Po trzecie - wszystkie wykorzystane nośniki muszą być w 100% spójne (co za dramat! wszędzie ten sam layout…). A jednak, jak się okazuje, SIM wcale nie musi być nudny. Zobaczcie sami - poniżej mój prywatny TOP10 miejskich komunikatów :).

10. Przejścia nie ma

9. Zakaz parkowania

Ani na 5 minut! Ani na 5 sekund! Wcale!

8. Uwaga: pijani ludzie

7. Do właścicieli psów!

Prosimy sprzątać po własnym psie. Dziękujemy. Do psów… (nie podejmuję się tłumaczenia :)).

6. Bądź ostrożny

Nie stawaj i nie siadaj na barierce w zoo, nie wspinaj się także i nie wychylaj. Jeśli się przewrócisz, zwierzęta mogą Cię zjeść, a to może im zaszkodzić. Dziękujemy.

5. Jeśli rzucisz coś krokodylom…

…będziesz poproszony, żeby im to odebrać.

4. Jeśli uderzysz w ten znak…

…uderzysz także w tamten most.

3. Czy istnieje życie po śmierci?

Wejdź tutaj, a się dowiesz.

2. Dzieci pozostawione bez opieki…

…zostaną sprzedane do cyrku.

1. [śpiewająco] Stop! In the naaame of love!*

*Daję to na pierwszym miejscu, ale tak naprawdę to niechlubny przykład. Znaki przygotowało miasteczko Oak Lawn w stanie Illinois w USA. Niestety, stanowy Wydział Transportu stwierdził, że są one niezgodne z prawem i… kazał je zdemontować. Więcej na ten temat (i więcej zdjęć, bo były różne wersje :)) tutaj.

Via: Funny City, Carcino, Funny Sign, Autoblog